توضیحات داشبورد
مقدمه
تعداد سفرهای بومی یکی از شاخص‌های مهم در بررسی الگوی تحرک و رفتار سفر خانوارها محسوب می‌شود. تفکیک این سفرها بر اساس نوع سفر (با اقامت شبانه و بدون اقامت شبانه) امکان تحلیل دقیق‌تری از مدت زمان سفر، نوع مقصد و شدت استفاده از خدمات سفر را فراهم می‌کند.
در این گزارش، تعداد سفرهای بومی خانوار در سال‌های منتخب بین 1387 تا 1403 به تفکیک نوع سفر و فصل مورد بررسی قرار گرفته است.
تحلیل روند تعداد سفرهای بومی
بررسی داده‌ها نشان می‌دهد تعداد سفرهای بومی در سال‌های مورد بررسی دچار نوسان بوده، اما در برخی دوره‌ها افزایش قابل توجهی مشاهده می‌شود.
بیشترین مقدار ثبت‌شده در فصل بهار مربوط به سال 1397 با بیش از 112 میلیون سفر
در سال‌های پایانی، سطح سفرهای بهاری به حدود 70 میلیون سفر رسیده است
این تغییرات نشان‌دهنده تغییر حجم سفر در طول زمان است.
تحلیل فصلی تعداد سفرهای بومی
نمونه داده‌های سال 1387 نشان می‌دهد توزیع فصلی سفرهای بومی به شکل زیر است:
بهار: 54.7 میلیون
تابستان: 49.7 میلیون
پاییز: 41.6 میلیون
زمستان: 37.2 میلیون
این الگو بیانگر تمرکز بیشتر سفرهای بومی در فصول گرم سال است.
تحلیل نوع سفر: با اقامت شبانه و بدون اقامت شبانه
داده‌ها نشان می‌دهد ترکیب نوع سفرهای بومی در طول زمان تغییر کرده است.
در سال‌های ابتدایی، سهم سفرهای با اقامت شبانه بیشتر است.
در برخی سال‌های بعد، سهم سفرهای بدون اقامت شبانه افزایش یافته است.
در سال 1403، تعداد سفرهای با و بدون اقامت شبانه تقریباً برابر است.
بررسی داده‌های سالانه
داده‌های «کل سال» امکان تحلیل مستقل از فصل را فراهم می‌کند.
سال 1400:
کل سفر بومی: 24.6 میلیون
سهم بدون اقامت شبانه بیشتر از با اقامت شبانه
سال 1403:
کل سفر بومی: 221.1 میلیون
توزیع نسبتاً متعادل بین دو نوع سفر
جمع‌بندی آماری
تعداد سفرهای بومی به تفکیک نوع سفر در طول زمان دچار نوسان شده است.
فصول گرم سال بیشترین حجم سفرهای بومی را به خود اختصاص داده‌اند.
ترکیب سفرهای با و بدون اقامت شبانه در برخی سال‌ها به سمت تعادل حرکت کرده است.
داده‌های سالانه مکمل مناسبی برای تحلیل فصلی هستند.
نتیجه‌گیری
اطلاعات این گزارش تصویری آماری از تعداد سفرهای بومی به تفکیک نوع سفر ارائه می‌دهد و می‌تواند به‌عنوان مبنای تحلیل‌های تکمیلی در حوزه مطالعات سفر و گردشگری مورد استفاده قرار گیرد.
